काठमाण्डौ, १३ भदौ । राष्ट्रले बिर्सेको राष्ट्रिय गौरव सहलेस र दीनाभद्रीलाई नेपालको राष्ट्रिय विभुती घोषणा गराउन भोर तथा मिथिला पर्यटन अभियानको संयोजनमा हस्ताक्षर अभियान काठमाण्डौबाट सञ्चालन भएको छ ।
अभियान भाद्र १२, २०७३ का दिन देखि नयां बानेश्वर चौक, काठमाडौंबाट हस्ताक्षर अयिभानको शुभारम्भ आइतवारदेखि थालिएको हो । अभियानको पहिलो दिन आइतवार मात्र तीन हजार सर्व साधारणले हस्ताक्षर गरेका छन् । भोर, अभियानी तथा अनुसन्धानमुलक परोपकारी संस्थाले सन् २००९ देखि नै मुसहर समुदायको समग्र उत्थान लगायत मिथिलाका बहु आयामी संस्कृती सम्पदाको संरक्षण तथा प्रवद्र्धनको लागि र मिथिला पर्यटन स्थापित र प्रवद्र्धन गराउन विभिन्न अभियानी पहलहरु गर्दै आएको छ ।
हस्ताक्षर अभियानलाई विभिन्न स्टलहरु मार्फत हजारौ व्यक्तिको स्वस्र्फुत र स्वंयसेवी हस्ताक्षर संकलन गराउने कार्यमा वीर वहादुर महतो, देवेन्द्र राज सिंह, डा. सिके सिंह, नागेन्द्र साह, धिरेन्द्र नाथ, विजय महतो, विकेश मल्ल, सुमन घले, विष्णु तिमिल्सिना, पुष्पा यादव, राम सुधार यादव, प्रदिप रिषिदेव, सागर माझी, अमितेष शाह, लगायतका २५ जना भन्दा बढीका स्वंयम सेवकहरुले महत्वपूर्ण योगदान दिईरहेका छन् ।
यो अभियान प्रत्यक्ष हस्तलिखित हस्ताक्षर र अनलाइन गरी दुवै प्रविधिबाट सञ्चालन गरिने भएको छ । चेन्ज डट ओआरजीमा आधिकारीक रुपमा दर्ता गराई यस अभियानको अनलाइन हस्ताक्षरको व्यवस्था मिलाइएकोे भोरका अध्यक्ष राजकुमार महतोले जानकारी दिएका छन् । उनका अनुसार देश विदेशमा रहेका नेपाली तथा विदेशी नागरिकहरुलाई हस्ताक्षर गर्न सजिलो होस भनेर यो अनलाइन हस्ताक्षरको व्यवस्था मिलाइएको छ ।
हस्ताक्षर अभियानलाई अगामी दिनमा काठमाडौंका विभिन्न स्थानहरु र देश अन्य भागहरुमा खास गरि मिथिला क्षेत्रमा संचालन गरिने छ । भोरद्धारा संयोजित यस अभियानले गर्दा सलहेस र दीनाभद्रीको गाथा, महिमा, र महत्ताको बारेमा जन समुदाय र सरोकारवालाहरुको चासो र एक्यबद्धतामा उल्लेखनिय अभिवृद्धि गराउने लक्ष्य पनि रहेको उनले बताए । संकलन गरिएको हस्ताक्षरहरु नेपाल सरकार, संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उड्डयन मन्त्रालयलाई बुझाइने छ ।
अभियानमा नेपाल सरकारका मन्त्री, राजनितीकर्मी, कलाकार, विधार्थी, कर्मचारी लगायत विभिन्न पेशा, वर्ग, क्षेत्र, तथा समुदायको नेपाली नागरिक र विदेशी नागरिकहरुले समेत स्वेच्छिक रुपमा हस्ताक्षर गर्न अपिल गरिएको छ ।
को हुन् सहलेस ?
मिथिलाको हावापानी, खेत–खलो, गाउँघर, पशु–पंक्षी, वन–जंगल सर्वत्र लोकप्रिय पात्र हुन्, राजा सहलेस । राजर्षी राजा जनक पछि मिथिलामा उनलाई प्रादुर भाव भएको व्यक्तित्व मानिन्छ । पांचौ–छैठौ शताब्दीतिर मिथिलामा आफ्नो पराक्रम र चमत्कारीक नेतृत्वले गर्दा आजसम्म उनको चर्चा छ । महिसौथा, हालको सिरहा माडर उनको जन्म स्थल हो । उनको वास्तविक नाम भने राजा जयवर्धन सैलेश रहेको थियो ।
यिनी कुनै दन्त्य कथाका पात्र होइनन्, न त पुराणका यशस्वी राजर्षि नै हुन् । उनी त्यतिबेला राजा भएता पनि लोक कल्याणमा सक्रिय थिए जसकारण उनी जनताका प्रिय पात्र बनेको बताइन्छ । त्यसैले आज आममानिस नै यिनको अमरत्वको रक्षक बनेका छन् । उनको व्यक्तित्वमा अचम्मको आकर्षण छ । प्रेम, प्रकृति, शौर्य, न्याय र नेतृत्व सबै गुणमा उनी सबल मानिन्थे । सलहेसमात्र नभएर उनका सहयोगी पात्रहरू पनि देउताझैँ पूजन्छिन । पूर्वी नेपाल र उत्तरी बिहार अर्थात मिथिला क्षेत्र सलहेसको कर्मथलो रह्यो । मिथिलामा अन्याय, अत्याचार र अराजकता बढेको समयमा सलहेसको प्रादुर्भाव भएको थियो । उनलाई मिथिला क्षेत्रमा अन्याय र अत्याचार विरुद्ध लडेका विद्रोही पात्रका रुपमा समेत चिनिन्छ । उनलाई तराईंको दुसाध समुदायले अहिले पनि भगवानका रुपमा पुजा गर्ने गर्छ ।
सिरहाको लहानदेखि चार किलोमिटर पश्चिममा उनको नाममा राखिएको सलहेश फुलबारी छ । हरेक वर्षको नयाँ वर्षमा उक्त फुलबारीमा फुल फुल्ने गर्छ । फुलबारीमा पुजा गर्न आउने मनोकांक्षा पुरा हुने विश्वास गरिन्छ । यो फुलबारीमा राजा सलहेस फुल टिप्ने जान्थे भन्ने किवंदन्ती छ । सलहेसलाई उनकी प्रेमीका कुशमा मालिनले हरेक दिन त्यहाँ फुलको माला अर्पण गर्थिन भन्ने विश्वास छ । त्यही प्रेमको प्रतिकका रुपमा आज पनि त्यहाँ फुल फुल्ने गरेको विश्वास गरिन्छ । वैशाख १ गते त्यहाँ ठुलो मेला लाग्ने गर्छ जहाँ नेपाल र भारतबाट लाखौं मानिस आउने गर्छन ।
को हुन दीनाभद्री ?
आर्य सभ्यताको प्रभाव बढदै गइरहेको प्रारम्भिक कालमा दीनाभद्री दुई दाजुभाई थिए । अहिलेको सप्तरीमा पर्ने कटैया खापमा यिनीहरुको मूल केन्द्र थियो । दिन – भद्री मैथिली समाजका लोक नायकका रुपमा पुजिन्छन । नेपालमा जन्मिएको भए पनि भारतको मैथिल र मुसहर बस्तीमा समेत दीनाभद्रीको गाथा गाइने भएकाले अझ यो अर्थपूर्ण छ । सप्तरी जिल्लाको जोगिया जाँजर गाउँमा कालु सदा र आमा नीरसोको कोखबाट दुई पुत्र दीना र भद्री जन्मिएका थिए । बाल्यकालदेखि नै दुवै दाजु–भाइ बीर एवम् साहसी थिए । कुश्ती खेल्नमा सिपालु रहनुका साथै सामाजिक न्यायका सच्चा पहरेदारको रुपमा प्रस्तुत भएका कारण उनीहरुको बीरताको चर्चा त्यतिबेला जन–जनमा चलेको थियो । उनीहरुको मुख्य पेशा भनेको खेति किसानी नै थियो ।
लोकगाथामा उल्लेख भएअनुसार दाजु दीना र भाइ भद्रीले पाँच मनको कोदालो चलाउने गर्दथे । दुवै दाजु भाइ सामन्ती प्रथाका कट्टर विरोधी थिए । गिरहत ९मालिक०को ‘जी हजुरी’ नगरी स्वतन्त्र रुपमा मजदुरी गर्नकालागि मुसहर समुदायलाई प्रेरित गर्ने गर्दथे । मजदुरमाथि दमन शोषण गर्ने वा काम गराएर ज्याला नदिने विरुद्ध उनीहरु जाइ लाग्ने गर्दथे । जोगिया जाँजरका सामन्त कनक सिंहले उपेक्षित, उत्पिडित एवम् निम्नवर्गका व्यक्तिहरुलाई जबरजस्ती काममा लगाएर मजदुरी समेत दिंदैनथे ।
एक दिन बिहानै कनकसिंह दीना–भद्रीको आँगनमा गएर खेतमा काम गर्नका लागि आउन भने । सिंगो गाउँ नै आफ्नो खेतमा बेगारी ९बिना मजदुरी० खटिरहेको बताएपछि उनीहरुले सामन्त कनकसिंहलाई कठालो समातेर बेस्सरी कुटेको लोकगाथामा प्रसङ्ग उल्लेख छ । उनीहरुको वीरताको सम्बन्धमा अर्को प्रसंग के छ भने सप्तरीको भारतीय सीमावर्ति क्षेत्र कुनौलीमा जोराबर सिंह नाउँका एकजना राजपुतले त्यस क्षेत्रका मानिसलाई शोषण, दमन, अत्याचारका साथै नारी अस्मितामाथि समेत खेल्ने गर्दथे ।
उनले कुनौली क्षेत्र पुर्व, पश्चिम, दक्षिण वा उत्तरतिरबाट पहिलो पटक ससुराली जाने नव विवाहितालाई एक रातको लागि जर्वजस्ती पक्रेर ल्याउँथे । यसप्रकारको अत्याचारबाट मुक्ति दिलाउनकालागि दीना र भद्री दुलहीको डोलामा आफै बसी कुनौली पुगेका थिए । उक्त डोला जोराबर सिंहको घर पु¥याईन्छ । तत्पश्चात जोरावर सिंहसँग पहलमानी लडेर मारेको कुरा लोकगाथामा उल्लेख भएको पाईन्छ । यसरी एउटा अत्याचारीको अन्त्य गरेर दीना–भदरीले त्यस क्षेत्रका जनतालाई चयनको साँस फेर्ने मौका दिए । शोषण, दमन, अन्याय अत्याचार विरुद्ध चालेका साहसिक कदम तथा क्रियालापहरुका कारण आज पनि दीना–भद्री मधेशमा देवताको रुपमा पूजित छन् । सप्तरी सिरहालगायतका मधेशका जिल्लाहरुमा देवी देवताको पूजा गर्ने बेलामा दीना–भद्रीको पूजाको अनिवार्यता हुन्छ । दिनाभद्री दाजुभाइको मन्दिर सप्तरीको कटैया गाउँ विकास समितिमा स्थापित छ ।